Onophoudelijk zullen we alles onderzoeken om dan, aan het eind van onze navorsingen, ons zelf terug te vinden op het punt waar we begonnen zijn en we zullen die plek voor het eerst echt kennen


onophoudelijk-zullen-we-alles-onderzoeken-om-dan-aan-het-eind-van-onze-navorsingen-ons-zelf-terug-te-vinden-op-het-punt-waar-we-begonnen-zijn-we
t. s. eliotonophoudelijkzullenweallesonderzoekenomdanaanheteindvanonzenavorsingenonszelfterugtevindenoppuntwaarbegonnenzijndieplekvooreerstechtkennenonophoudelijk zullenzullen wewe allesalles onderzoekenonderzoeken omom danaan hethet eindeind vanvan onzeonze navorsingenons zelfzelf terugterug tete vindenvinden opop hethet puntpunt waarwaar wewe begonnenbegonnen zijnzijn enen wewe zullenzullen diedie plekplek voorhet eersteerst echtecht kennenonophoudelijk zullen wezullen we alleswe alles onderzoekenalles onderzoeken omonderzoeken om danaan het eindhet eind vaneind van onzevan onze navorsingenons zelf terugzelf terug teterug te vindente vinden opvinden op hetop het punthet punt waarpunt waar wewaar we begonnenwe begonnen zijnbegonnen zijn enzijn en ween we zullenwe zullen diezullen die plekdie plek voorplek voor hetvoor het eersthet eerst echteerst echt kennen

Het einde van al ons zoeken zal zijn als wij aankomen waar we zijn begonnen en deze plaats voor het eerst kennenWe zullen koste wat kost ons eiland verdedigen, we zullen vechten op de stranden, we zullen vechten op de landingsplaatsen, we zullen vechten in de velden en in de straten, we zullen vechten in de heuvels, maar overgeven zullen we ons nooit.We klampen ons liever vast aan het bekende, dan het onbekende onder ogen te zien - het bekende is ons huis, onze meubels, onze familie, ons karakter, ons werk, onze kennis, onze roem, onze eenzaamheid, onze goden - dat kleine iets dat onophoudelijk in zichzelf ronddraait met zijn eigen begrensde patroon van een verbitterd bestaanAls de vooruitgang werkelijk niets dan een mythe is, als wij ons bij al onze inspanning moeten afvragen: Wat heeft het voor zin, waarvoor? Dan verlammen al onze pogingen. Dat zou het punt zijn, waarop de evolutie tot stilstand kwam, want wij zelf zijn die evolutieIndien wij iets geschreven hebben voor onze lering of tot de verlichting van ons hart, bestaat er een grote waarschijnlijkheid dat onze overwegingen ook voor vele anderen nuttig zullen zijn. Want niemand is alléén in zijn soort; en nooit zijn wij zó waar, noch zó levendig, noch zó hartroerend, als wanneer wij de dingen behandelen voor onszelvenGa nooit terug naar een plek waar je ooit gelukkig bent geweest. Dat loopt altijd op een teleurstelling uit. Je hebt er in je herinnering iets bij opgeteld en dat blijkt er dan helemaal niet te zijn. En in plaats van dat er weer af te trekken, geef je die plek de schuld