Wie in stilte een misdrijf beraamt, is even schuldig als bedreef hij het


wie-in-stilte-een-misdrijf-beraamt-is-even-schuldig-als-bedreef-hij-het
juvenaliswieinstilteeenmisdrijfberaamtisevenschuldigalsbedreefhijhetwie inin stiltestilte eeneen misdrijfmisdrijf beraamtis eveneven schuldigschuldig alsals bedreefbedreef hijhij hetwie in stiltein stilte eenstilte een misdrijfeen misdrijf beraamtis even schuldigeven schuldig alsschuldig als bedreefals bedreef hijbedreef hij hetwie in stilte eenin stilte een misdrijfstilte een misdrijf beraamtis even schuldig alseven schuldig als bedreefschuldig als bedreef hijals bedreef hij hetwie in stilte een misdrijfin stilte een misdrijf beraamtis even schuldig als bedreefeven schuldig als bedreef hijschuldig als bedreef hij het

Stilte is het verschil tussen niks zeggen, en alles al gezegd hebben. Tussen gewone stilte, en de stilte na de laatste regel van een gedicht over de stilteStilte. Wie stilte wil beschrijven moet  zijn mond maar houden. Wie niets hoort  luistert niet en heeft niets te vertellenWie strenger gestraft wordt dan hij verdient, vergeet, door de fout van de rechter, gemakkelijk zijn eigen misdrijfWie onschuldig is heeft vaak een handiger advocaat nodig dan wie schuldig isDe toekomstige geschiedschrijvers hebben om de moderne mens te beschrijven aan een zin genoeg: hij bedreef ontucht en las krantenOntmoeten wij iemand, die ons dank schuldig is, terstond valt het ons in. Hoe vaak ontmoeten wij echter iemand, wie wij dank schuldig zijn, zonder daaraan te denken